มีซีรี่ย์เรื่องหนึ่งที่เป็นมาสเตอร์พีซจริงๆ ค่ะทุกคน! ไม่ใช่แค่ทำให้ใจฟู แต่เป็นการนิยามคำว่า ‘ครอบครัว’ ใหม่สำหรับยุคสมัยของเราเลย ทุกคำพูดของตัวละครมันโดนใจมากๆ ทิ้งความประทับใจไม่รู้ลืม อาจจะเป็นเพราะเป็นงานดัดแปลงจากต่างประเทศ แต่การร้อยเรียงเรื่องราวของมันรู้สึกสมบูรณ์และลึกซึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องราวของฉากที่หรูหรา การกำกับที่ยอดเยี่ยม หรือความงามทางสายตา แต่พลังของซีรี่ย์เรื่องนี้มาจากแก่นแท้ที่ลึกซึ้งกว่านั้นมาก นั่นคือความสามารถในการถ่ายทอด ‘การกลับมารวมตัวกัน’ ของครอบครัวได้อย่างสง่างาม แม้ว่าในยุคสมัยของเรา ‘การแตกแยก’ ของครอบครัวจะดูเหมือนเป็นเรื่องปกติก็ตาม ความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ในการสำรวจสายสัมพันธ์ที่แท้จริงนี่เองที่ยกระดับมันให้เป็นมาสเตอร์พีซอย่างแท้จริง
ในยุคที่การเป็นครอบครัวคนเดียวได้รับการยอมรับอย่างภาคภูมิว่าเป็นโครงสร้างครอบครัวที่ถูกต้อง และสัตว์เลี้ยงก็ถูกเลี้ยงดูเหมือนเพื่อน – หรือแม้แต่เป็นครอบครัวอีกรูปแบบหนึ่ง – ภาพตัวละครในซีรี่ย์เรื่องนี้ได้สะท้อนภาพความสัมพันธ์ในครอบครัวร่วมสมัยได้อย่างงดงาม
ในเรื่องราวที่เข้มข้น เราได้พบกับบุคคลที่น่าสนใจมากมาย แต่ละคนเป็นเหมือนเส้นใยในผืนผ้าอันซับซ้อนของครอบครัวยุคใหม่:
- 💖 คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ได้รับของขวัญเป็นลูกโดยไม่คาดฝัน
- ✨ คุณหมอผู้โดดเดี่ยว ผู้มีชื่อเสียงในอาชีพการงาน แต่กลับตกหลุมรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว
- 🎶 น้องชายที่หางานทำไม่ได้สักที ดูเหมือนจะไร้ทิศทางที่ชัดเจน
- 💎 เพื่อนสาวที่แอบชอบน้องชายที่ไร้ทิศทางมาตลอด และในที่สุดก็ก้าวขึ้นมาเป็นนักเขียนชื่อดัง
- 🏡 ชายผู้เป็นเหมือนพ่อ ที่หลังจากสูญเสียภรรยาอันเป็นที่รักไป ก็พบรักอีกครั้งในโลกภาพยนตร์ แต่กลับต้องเผชิญกับภาวะอัลไซเมอร์ของผู้เป็นภรรยาใหม่
- 👶 ลูกชาย (ซึ่งตามชีววิทยาแล้ว ไม่ใช่ลูกของเขาเลย), น้องสาวของภรรยาคนแรก และสามีของเธอ
ผู้คนเหล่านี้ซึ่งในหลายๆ ด้านเป็นคนแปลกหน้า ใช้ชีวิตแยกจากกัน แต่ทันทีที่พวกเขามานั่งรวมกันที่โต๊ะอาหารโต๊ะเดียว แบ่งปันเสียงหัวเราะและมื้ออาหาร พวกเขาก็กลับกลายเป็นครอบครัวอีกครั้ง นี่คือการสะท้อนประโยคอันเป็นที่จดจำจากภาพยนตร์ที่มี Jo In-sung: ‘ครอบครัวคืออะไร? เราก็แค่คนที่กินข้าวด้วยกันไม่ใช่เหรอ?’ คำจำกัดความที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้งอย่างน่าทึ่ง
แง่คิดอันเจ็บปวดในยุคแห่งความพลัดพรากและการแบ่งแยก
แม้แต่เรื่องพื้นฐานอย่างบ้าน ครอบครัวก็ยังมีความเห็นที่แตกต่างกัน มีเสียงดังขึ้นว่า: ‘แค่พ่อซื้อมา มันใช่ของพ่อคนเดียวเลยเหรอ? แล้วพวกเราที่โตมาที่นี่ล่ะ?’ และ ‘พี่สาวฉันยังไปไม่นานเท่าไหร่เลย แล้วเขาก็ไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้นแล้ว…’ บ้านที่พวกเขาตั้งใจจะขาย หรืออาจจะลบออกจากความทรงจำ ในที่สุดก็ได้นำพาทุกคนกลับมารวมกันอีกครั้ง ทำให้พวกเขาสามารถหายใจได้อย่างสดชื่น ในยุคที่คำแนะนำทางการเงินมักจะกำหนดให้ขายบ้านเก่าเพื่อ ‘การลงทุนที่ชาญฉลาดกว่า’ และบ้านกลายเป็นสินทรัพย์หลักแทนที่จะเป็นพื้นที่อยู่อาศัย ภาพของบ้านเก่าหลังนั้นที่แยกออกมาพร้อมสวนยังคงติดตาตรึงใจ
ในเวลาที่ ‘การกินคนเดียว’ ‘การดื่มคนเดียว’ และ ‘การดูหนังคนเดียว’ ไม่ใช่เรื่องแปลกอีกต่อไป ซีรี่ย์เรื่องนี้กลับส่งเสริม ‘การอยู่ร่วมกัน’ ‘การเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน’ และ ‘ทุกคน’ อย่างเงียบๆ มันส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อฉันในทุกๆ ตอน ทำให้น้ำตาไหล และสุดท้ายก็ทำให้ฉันเลิกดู Netflix เพื่อไปติดตามการถ่ายทอดสดตอนจบในคืนวันศุกร์
หัวใจที่เชื่อมถึงกันด้วยความเห็นอกเห็นใจ ไม่ใช่ความเหมือนกัน
ฉันอยากจะเปรียบเทียบกับแนวคิดของการโค้ช โค้ชมักจะพยายามบรรลุ ‘ความเป็นหนึ่งเดียวในใจ’ เพื่อเชื่อมต่อกับผู้รับการโค้ช อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปไม่ได้โดยเนื้อแท้ที่คนหนึ่งจะรู้สึกเหมือนกับที่อีกคนรู้สึก และผู้รับการโค้ชก็ไม่ได้ต้องการสิ่งนั้นจริงๆ สิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริงคือ ‘ความเห็นอกเห็นใจ’ (empathy) ไม่ใช่ ‘ความสงสาร’ (sympathy) มันคือการอยู่ตรงนั้นเมื่อจำเป็น เหมือนกับการปรากฏตัวที่กลายเป็นสิ่งสำคัญอย่างไม่คาดคิด เมื่อโค้ชเข้าหาด้วยความเห็นอกเห็นใจอย่างแท้จริง ในที่สุดผู้รับการโค้ชก็จะเปิดใจ ซึ่งนำไปสู่การให้คำแนะนำที่มีความหมาย
ตอนที่ 12 ซึ่งเป็นตอนสุดท้ายจบลงด้วยความรู้สึกที่ทั้งหวานและขม ฉันก็หวังว่าจะเป็นเช่นการปรากฏตัวที่สำคัญสำหรับใครบางคนในชีวิตของฉัน และด้วยความปรารถนานี้ ฉันขอจบการสะท้อนความคิดนี้ไว้เพียงเท่านี้… (จะกล่าวต่อไป)
ป.ส. รู้สึกเหมือนได้ค้นพบ Seo Hyun-jin อีกครั้งอย่างแท้จริง ผู้ซึ่งเริ่มต้นจากการเป็นไอดอลและได้ก้าวขึ้นมาเป็น ‘acting-dol’ (ไอดอลนักแสดง) ที่ได้รับการยกย่อง ทุกการแสดงออกและการถ่ายทอดบทพูดของนักแสดงหญิงคนนี้ในซีรี่ย์ช่างยอดเยี่ยมมาก ฉันยังสงสัยเกี่ยวกับนักแสดงหญิงที่รับบทเป็นแม่ผู้ให้กำเนิดของเด็ก – เธอทำให้ฉันนึกถึงนักแสดงมากฝีมืออีกหลายคน และฉันก็มีความรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าเธอจะได้รับการยอมรับมากขึ้น หากได้รับโปรเจกต์ที่เหมาะสม
ซีรี่ย์เรื่องนี้สื่อถึงภูมิทัศน์ทางอารมณ์ที่ซับซ้อนของครอบครัวยุคใหม่ได้อย่างสวยงาม ทำให้เราไม่ลืมว่าความเชื่อมโยงนั้นอยู่เหนือคำจำกัดความแบบดั้งเดิม การแสดงที่พลิกบทบาทของ Seo Hyun-jin ทำให้ซีรี่ย์เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจและต้องดูอย่างแท้จริง
จากใจบรรณาธิการ: Chloe Jung ✨
